به جاي هاله ي ناز و فريبا * بديدم زشت رويي بود آنجا

 نديدم من اثر از قد رعنا * کمان ابرو و چشم فريبا

 مسن تر بود او از مادر من * بشد صد خاک عالم بر سر من

 ز ترس و وحشتم از هوش رفتم * از آن ماتم کده مدهوش رفتم

 به خود چون آمدم، ديدم که او نيست * دگر آن هاله ي بي چشم و رو نيست

 به خود لعنت فرستادم که ديگر *نيابم با چت از بهر خود همسر

 بگفتم سرگذشتم را به «جاويد» * به شعر آورد او هم آنچه بشنيد

 که تا گيرند از آن درس عبرت * سرانجامي ندارد قصّه ي چت