اصلا توی خاطرات هر کسی که سرک بکشی ردپای پاییز را می بینی،

حادثه ای هست که از فصل پاییز شروع شده باشد، حسی هست که در فصل پاییز تمام شده باشد،

اتفاقی هست که در فصل پاییز افتاده باشد.

اصلا پاییز یک گرد توی هوا پخش می کند و تا به خودت می آیی می بینی روی همه چیزت نشسته؛

روی فنجان چای​بخار کرده ات، روی شیشه جلویی تاکسی پنچر شده کنار اتوبان

، روی چترهای سیاه و سرخ و سبز، روی دست های مفرد و تنها، روی آسمان ابری و خاکستری،

روی رنگ بندی گرم درخت های تنک، روی... این گرد، گرد دلتنگی است...