من آن کاجم که همیشه ؛ برایت سبز می مانم

من آنی ام که سرما را ؛ به روی خود نمیاورم

نمی دانی چه دلگیرم ؛ از این باران بی پایان

از این برف و از این سرما ؛ از این دوری از این هجران

نمی دانی که جز کاجت ؛ کسی طاقت نمیارد

به روی برگ های من ؛ به جز باران نمی بارد

نه گل دارم نه میوه ؛ که به چشم آید تن پیرم

به سبزی زنده ام اما ؛ هزاران بار می میرم

تو میخواهی که می مانم ؛ تو هستی که منم هستم

زمستان هم حریفم نیست ؛ چون از گرمای تو مستم

من آن ایوب پر صبرم ؛ ز پا هرگز نمی مانم

کسی جز اشک چشم من ؛ نخواهد داد پایانم

من آن کاجم که همیشه ؛ دلم زنده برای توست

درون قلب تنهایم ؛ همیشه یاد و جای توست ....

♥آرشیــو مطــآلب مدیــر پآتــوق.سهنــد♥