خلــــــوت انس تو آشــــــوب غزلهــــــای من است

نام تو واژه محــــــــبوب غزلهــــــــای من است

بر زلیخــــــــای دلم چنگ زنم یوســــــف وار

تا که تصـــویر “تـــــــــــو” یعقوب غزلــــــهای من است

بار معنــــایی هر عاطفـــــه در شعر “تــــــویی”

این هـــــــمان خاصیت خوب غزلهــــــــای من است

می رسم با“تـــــــــو” به یک همهــــــمه در خلوت خویــــش

تا به آن شهــــــر که مطلــــــوب غزلهــــــــــای من است

تو گل سر ســـــــــبد باغ تمـــــــنای منی

چهــــــــره ات چهر ه خــــــوب غزلهــــــای من است

.

.

.

.

.