یه بی ام و سیاهرنگ                                 یه آپارتمان تو شمرون

بیست و هفت هزارتا سکه                          یه زمین اول جردن

که تو با نهایت عــــشق                              بزنی قباله ی من

مگه من ازت چی خواستم                           این که مادرت نباشه

نمی خوام که با حضورش                             زندگیم از هم بپاشه

ولی خب مصلحت اینه                                 مادرم پیشم بمونه

هرچی باشه نازنینم                                    مادرم از خودمونه 

این توقعی زیاده                                          که تو ظرفارو بشوری

واسه رفع خستگیمون                                  چایی دم کنی تو قوری

هرچی من میگم بگی چشم                          مثه یه آدم عاقل

توخودت گفتی که هستی                             یه شریک خوب و هم دل

پس چرا جازدی میری                                   چرا از من دیگه سیری 

نمیدونی که بارفتن                                       منو از خودم میگیری   

♥آرشیــو مطــآلب مدیــر پآتــوق.سهنــد♥